EĈ SE … Ĉu vi rerigardos pluvarkon kun ĉarmo? Ĉu vi repromenos al roj' kun favor' do? Eĉ se ĝi nur estas pluveto sen varmo, Eĉ se ĝi nur estas ondeto sen sorto. Eĉ se ĝi nur estas ondeto sen sorto, Eĉ se ĝi nur estas pluveto sen varmo, Ĉu vi repromenos al roj' kun favor' do? Ĉu vi rerigardos pluvarkon kun ĉarmo?

即使…… 你是否还会游进这湾清溪？ 你是否还会抚摸这道虹霓？ 即使这是一纹无心的涟漪， 即使这是一袭无意的小雨。 即使这是一袭无意的小雨， 即使这是一纹无心的涟漪， 你是否还会抚摸这道虹霓？ 你是否还会游进这湾清溪？

　

TRAGIKE PATOSA Vi levas rigardon vian al ĉielo, Sed vi devas stari ankoraŭ sur tero. Al suno vi donas ridon por pilgrimo, Sed vi nutras vin ankoraŭ per ŝlimo. Belega sopiro sur lazuro ŝvebas, Sed via radiko lage rampe strebas. Ruĝlubo animon ofte vokas flugi, Tamen ĝin realo ĉiam fortas jugi. Subita ventego blovus eble tage Kunporti petalon vian alten vage: Veturi boate de la nova luno, Kisadi vizaĝon de la ruĝa suno. Tamen por reali l’ flugon grandiozan Bezonitos morton tragike patosan.

悲 壮 你将目光举向穹苍， 却仍得用腿脚站在地上。 你把笑容捧给太阳， 却仍得用黑泥把自己喂养。 迷人的憧憬在蓝天飘荡， 而你的枝叶却在池塘生长。 霞光常呼唤着灵魂飞翔， 但现实却将它紧抓不放。 也许会有一阵狂风拂过， 带你的花瓣高高飞扬， 乘坐新月弯弯的小船， 亲吻旭日红红的面庞。 但这短暂飞扬的代价， 却需要一次悲壮的死亡。

　

AL RUĜ-LOTUSFLORO Jes, vi ne povas longe reteni la karminan liparon teneran, Samkiel mi ne povas kuntreni Super-pintan ruĝlubon ĉielan. Jes, vi ne povas longe reteni la purecan lotusfloran ĉarmon, Samkiel ni ne povas kuntreni Nebulan robandon, verdan kalmon. Prisemu ĉe min do per rido via, Kio burĝonos arĝent-sonorile, Kaj iĝos luno elverŝi favoron. Plantiĝu ĉe min do rigardo via, Kio flame kreskos oro-brile, Kaj iĝos suno lumi mian koron.

我 知 道 我知道你留不下 这朵娇姹的唇花， 如同我牵不住 山尖的那抹红霞； 我知道你留不下 这袭莹洁的秀雅， 如同我挽不住 水面的那道雾纱。 那就播下你的微笑吧! 让它银铃般地萌发， 长成皓月把柔情飘洒； 那就植下你的目光吧! 让它火焰般地抽芽， 结出艳阳照春秋冬夏。

　

ZEFIRO DE LOTUSFLOROJ Sub matenruĝo etende vin verde tenere， Vigle vi haste alvenas kun rida rigardo. Volas knabinoj fandiĝi kun via ĉarm-ardo, Knaboj esperas sin ravi en vi reva hele. Sed vi ne haltas, al foro rondelas leĝere, Al ni nur lasas grapolon da kant' kun muar' do. Ĉu por ŝarĝite atingi ien sed sen tardo? Ĉu por alĝui belan rendevuon fabele? Ne povinte haltigi l' figuron hasteman, mi nur eltiras de vi matenluman hel-klaron kiel ventplenan veleton por gliti sonĝ-maron. Ne povinte restigi la paŝon promenan mi nur eltiras de vi matenruĝan petalon kiel magian koloron por tuĉi versaron.

荷 岚 似晨光一片流泻庭园， 你悠然而来，清芬拂面。 少女想融入你的红艳， 少男想沉醉你的梦幻。 但你轻轻洒下一路歌声， 又舞步匆匆地回旋走远。 是夸父追日？是嫦娥奔月？ 是精卫填海？是女娲补天？ 我停不下你匆匆的脚步， 只能在你走过的瞬间 扯一片朝霞扬起心的风帆； 我留不住你远去的身影， 只能在你舞过的庭园 拽一缕晨光涂染梦的诗篇。

　

禅 思 从来没有过碧空，何须去躲避暴雨！ 从来没有过绿洲，何须去寻求静谧！ 从来没有过翅羽，何须为沉浮悲喜！ 从来没有过理解，何须去计较毁誉！ 从来没有过相遇，何须为离别悲泣! 从来没有过我你，何须为生活定义! 从来没有过心灵，情仇有什么差异？ 从来没有过天堂，地狱有什么可惧？

MEDITADO Neniam estas hel-ĉielo， Ĉu evitendas pluva ŝvelo？ Neniam estas ja oazo， Serĉindas ĉu trankvila paco？ Neniam estas flugil-paro， Iel ajn floŝu do sur maro！ Neniam estas ja kompreno， Ne gravas beno aŭ malbeno。 Neniam estas vera amo， Do la disiĝo， kia dramo？ Neniam estas geaj mi vi， Do kion jam signifas vivi？ Neniam estas pura koro， Malam’ aŭ amo ---- samkoloro. Neniam estas paradizo, Timindas ĉu infera vizo?

　

BELAJ KOROJ Jes, ĉiam en tiel ĉarmega vespero, Dekliva sunlumo enŝvebas arbaron. Radioj leĝere ekas lagan balon, Kaj oras ridon de zefira rondelo. Jen kiel kortuŝas rigarda sincero, Kaj mildas kareso sur koran petalon! Kvankam dika branĉo ne sendas signalon, Sed floroj folioj flirtas sub ŝancelo. Iuj svingas sian leĝeran flav-tulon, Iuj lante dancas kun verda bikino, Iuj eĉ elsendas jadecan ambrulon, Iuj sin ornamas mute per karmino. Sur lago lotusaj floroj kun koloroj, Stimulite arde aspiraj bel-koroj!

颗颗芳心 总是在这样迷人的黄昏， 一脉斜晖穿越了竹林， 莲塘在斜晖下微微颤抖， 夏岚在斜晖下回旋哦吟。 深深的凝视摇动心旌， 柔柔的抚摸摄魄勾魂。 尽管莲茎还仍在骄矜， 花叶却早已把持不定。 有的轻轻摇曳起黄巾， 有的缓缓舞动了绿裙， 有的暗暗飘送出青睐， 有的悄悄涂抹上红晕。 莲塘中亮丽的簇簇花叶呵， 斜晖下萌动的颗颗芳心。

　

SUSPIRO Promenis mi ĉirkaŭ vi en tiu tago, Volante aŭskulti koran trilon de vi, Volante rigardi ĉarman ridon de vi. Sed teniĝis via koro kiel sago, Kaj foren al alta lazuro pafiĝis. --sub via fiero mi mute foriris. hieraŭ zefiro transdiris jam al mi, Ke pluvo debatis jam revan aspiron, Realo derompis naivan deziron. Vi volis do tere arome ekĉarmi, Al ĉie min vokis por vin akompani. --Tiam vadis mi, ne povis ĉe vi stari. Hodiaŭ mi haste alvenas, ĉu vane？ Sunlumo karesas velkintajn de pompo, Sed floro difekta similas al klompo. Defalaj petaloj palas ĉu nirvane ? Kapkline direme vi sed ne parolas. --Mi longe suspiras por ke vi forfloras.

喟 叹 那天我在你身边流连， 想听你如兰的心语潺潺， 想看你如梦的樱唇初绽。 但你高傲地含苞似箭， 把一颗芳心寄向蓝天。 ——在你的骄矜中我默默走远。 前天一缕流岚向我传言， 暴雨打落了芳心的期盼， 现实拽断了理想的弓弦， 于是你想脚踏实地地微笑， 茫然四顾地把我呼唤。 ——当你想笑时我不在你身边。 今天我匆匆赶来为时可晚？ 夕晖勾勒着劫后的余艳， 残连的花瓣仍如鸽似燕。 落英片片, 似泪眼涟涟， 你默默垂首，欲言未言。 ——在你的凄婉中我仰天长叹。

　

IDILIO ĈE LOTUSLAGO Jen lago revanta, verdo sinetenda. Lotusa sorĉa floraro Okulume kun madrigalo Al somero iras en vico serpenta. Post sveno de la vesperruĝo fragmenta, El via svelta okulharo El via flirta jup-falbalo Elpendas vespero muare silenta. Zefiro nin kisas, novluno tenere Malmergas el lago plezuron. Arĝentas elkoran murmuron. Ni stelajn radiojn jam plektras leĝere. Gracia grilo lante aldu! Nun sinki belsonĝen ni startu!

荷塘轻歌 红莲蓬蓬， 白莲蓬蓬， 池塘婆娑着六月的朦胧， 花香浓浓。 心香浓浓。 清风缱绻着情侣的呢哝。 晨光淙淙， 波光淙淙， 水面晶莹着莲露的吟咏， 花影重重。 人影重重。 夏日窈窕在芬芳的荷梦。

　

POLMO ANIMO-FANDEBLA Vespere ricevis lunluman favoron, Matene ensorbis sunluman fervoron, Eltrejnas vi polmon animo-fandeblan. Do, kiu aŭdacos moki lotusfloron?

芙蓉销魂掌 夜承月华润天元， 朝吸霞露入丹田， 练就芙蓉销魂掌， 谁敢移情不爱莲。